nocna wędrówka

ja jeden sam a wokół granatowa noc pewna siebie i pełna spokoju dzierzawca bezkresnej przestrzeni okrytej dziewiczym śniegiem wróg nocy go witał kolorem bieli naznaczył a blaskiem słońca zaślepił noc próbuje go przeobrazić u księżyca szukając pomocy specjalnie nie musi się starać bo śnieg nie stawia oporu z pozoru przyjmując jej szarość z uśmiechem czeka wschodu przemierzam tę przestrzeń ogromną i radość mi sprawia wędrówka a z każdym krokiem skrzypiącym przybliżam się do melodii