potęgą jest i basta

moje ciało jak most łączy brzegi życia lewą ręką rozdaje no a prawą zbiera gromadzi doświadczenia uczy się jak być dobrym i co znaczy miłość księżyc dzisiaj przed świtem ziemię uczynił jasną choć to światło odbite potęgą jest i basta każda pyłkiem na niebie zastygłym płatkiem śniegu jak śnieżnej burzy obraz gwiazdy są dziełem Jego za chwilę się wynurzy zza linii horyzontu no i stanie się jasność że ma duszę artysty najmniejszych nie mam wątów księżyc zblednie i zniknie gwiazdy w końcu pogasną ciało przy drodze fiknie duszy w nim ciągle ciasno