rocznik 42

...dedykowany bohaterom bocheńskim bohater wiersza przemieszcza się w stanie amerykańskim bez klaczy raczej wśród kłączy bardziej w szoku bo oto napotyka włochatą delegację cywilizacji Arachne a statek złoty ich wielki i głęboki ton wydaje jako ten talerz po barszczu z uszkami ...łyżką trącony... A oczy ich gorejące jak młyńskie kamienie i z pośród nich jednego Stary Znachor uniósł był bo że silny wielce jak pogański książę bez trudu precz odrzucił czym Młynarza zadziwił i nietuzinkowej karierze postępkiem owym dał początek wśród tubylców czyniąc poruszenie i wielkie zdobywając uznanie co się echem odbiło od lokalnego z urzędu Szamana ale na nic jego knowania bo w misternym planie tym nie kto inny a Sam Open palec umazał i do takiego a nie innego doprowadził końca że pomazaniec ów potomka odnalazł a choć przeciwnego rodzaju to jednak z krwi krew a kość z kości i po fali nieszczęść faunie się odwróciło i zgodnie z prawem serii nastała stagnacja dobrych kośćmi rzutów .. pająki w cieniu się uśmiechały taki bieg sprawom dyskretnie nadając po czym w talerz usiadły i poleciały dalej dobro czynić prawo nieść i szczęśliwość stanowić Q sąsiednich galaktyk mgławicy...a li ty co dobrego uczyniłeś dla swojej okolicy dla regionu dla kraju? Weź się trochę zastanów