senna wizja odpoczynku

pola znów pełne snu ścielą łoża chłodu spragnione ptaki usilnie skore do pomocy ze wzmożoną energią wydziobują robaki wiosenne przebudzenie da im nadzieję życia w starych gniazdach nowe ujrzeć pokolenie skąd czerpią siłę choć nie mają bogów nie ma w nich chwil zwątpienia pełne są siły i determinacji i tylko człowiek wątpi bo mając wolną wolę potraktowany przez drugiego człowieka w sposób niegodny szuka a przyczyn niedoli nie znajdując gromadzi trudności i zaczyna wątpić we wszystko i o wszystko obwinia Boga i utożsamia jako wroga albo kwestionuje jego istnienie a stąd tylko krok od ateizmu "droga we mgle... kiedy jej nie ma - cóż"