śniące matołki lśniące tumanki

wczoraj to było na pewno nie dzisiaj wielka chałupa na całą Polskę a w niej mieszkały wierzący ludzie co pracowały bardziej niż inni co zarobiły to odkładały na stare lata choć grosze to były pan co ich trzymał w strachu przed biedą to nie jest wasze nagle powiedział skarbiec jest pusty więc je oddajcie zostały graty komody lustra i szafy puste w środku mądrości brakło ludowi chłodno i głodno zdumiony wielce na to patrzyłem i na dokładkę wcale nie śniłem minister skarbu głosi orędzie piniędzy ni ma i nie będzie dalej nie śniłam a na dokładkę pan i władca patrzy przez palce jak ocalałe przez tych co władzy ufać nie chciały resztki piniędzy w banku z bursztynu znikają nagle i rzecze rzekł był do syna wego to wielka ściema mój synu zamki ze złota i bursztynu ale jak głupki dają no to cóż szkodzi łupić tę zgraję po czym wyjechał w obce kraje a tak właściwie do swego kraju by nadal łupić otumanione stado matołków pan co ma czarny krzyż na płaszczu a ci co mają w tym ciemny interes lub ciemny umysł nadal mu klaszczą