wspinaczka

budzą się zmysłów krajobrazy warty poświęceń cud natury pagórki westchnień twoich marzeń bajkowe wzgórza konfitury ciała pastele w ciepła styku spocone drogą na szczyt stroną słodyczą doznań mocno dyszą i choćby przyszło w otchłań runąć niezakłóconą ziemską ciszą gotowe do bram nieba frunąć gasnących sił ostatnim rzutem gdy pieśń płynącą z gór usłyszą pieśń będzie stąpać delikatnie dotykać włosów mlecznej ciszy wśród zierem piasku ledwie błyszczeć póki na ciernie się nie natknie