Kolekcjoner pamięci

Kolekcjonuję uśmiechy, te dobre i te życzliwe, Ukryte we łzy kropelce, nie do końca prawdziwe. Kolekcjonuję uśmiechy bo czuję , że ich brak, Chcę w nich odnaleźć prawdę, lub choć jej mały znak! Kolekcjonuję twarze spotkane gdzieś przypadkiem, Mijane na ulicy , zmierzone ukradkiem. Te szczęśliwe, te zapomniane, Młode, ale i czasem przeorane. Kolekcjonuję twarze, by ludzkie rysy znać, Poznawać i rozróżniać, by cząstkę Boga brać Kolekcjonuję uczucia te zimne i te gorące, Te w gęstym ludzi tłumie i te na cichej łące. Uczucia monotonne i kiedy w duszy wrze, Gdy dobro się rozlewa, albo gdy jest ci źle. Kolekcjonuję światło, światło na skraju mroku, Ulice rozświetlone w samochodowym tłoku. Mieniące iskierkami świetliki migające, Księżyca blask rozlany w letnie noce gorące. Kolekcjonuję godziny, nawlekam z nich korale, Nadążyć nie potrafię, gdy pędzą tak niedbale. I chociaż uporczywie, by wrócić, przeszłość nęci, Mimo że bardzo pragnę, nie jestem kolekcjonerem pamięci.