w smutnej sukience

zacierając ślad bezwiednego uśmiechu
pośród nielicznych gości
niewinnie ściskając więdnące lilie
cofnęła się w przeszłość

wesoło pachniał świat
sukienki unosił wiatr
śpiewane kołysanki do snu
słyszy choć zagłusza je żal