duch44

Ogromem skały – przytłoczone słowa i myśli. Ciężarem przepotężnym wciska się w ich sens. Spłaszczając przestrzeń wolną, do grubości biblijnego papieru. A na nim znikające – drukowane zasady. Kolorowe fotografie zastąpiły czerń...

Zmarł wczoraj nagle na Kolega. tekst wspomnieniowy prozą, ukochana Krzysztofa. Ech Ty Krzysiu diabelnie nie lubiłeś tego "Krzyś" i co wyprawiasz właściwie, znikasz nie ma Cię, może "larum" nie grają to fakt. Bo gdyby grali......

napisał Tomasz Michał Jeka © nie przerwie ciszy klinicznie skomponowane wnętrze pogrąża się w chaosie wzór za mozaice odchodzi płatami łuszczy się wraz z powierzchnią realnego kształtu powieki kleją się do si...

napisał Tomasz Michał Jeka © W półmroku błędnej przestrzeni, pomykają wiernie - bez zapisanej w gwiazdach drogi. W czeluści giną chwilowe, małe cienie - z pamięcią tocząc, świetlne dialogi. Z zamkniętymi oczami...

napisał Tomasz Michał Jeka © Tyle płaskich dni, obrodził czas. Tyle koślawych chodników, jak pułapki. Po pracy zatapiam stopy w dywan, chwila pieszczoty cóż, dobry taki men. I marzę o czerwonym dywanie. W suk...

napisał Tomasz Michał Jeka © Grubą skóra obrosły dni, nie pomaga kąpiel w mleku, zresztą jest dla dzieci. "Kocham Cię życie..." ** puszczam jak mantrę - żeby nie zapomnieć. I tanczę, i tańczę... , do tchu utrat...

napisał Tomasz Michał Jeka © W czerwcowych kolororach, kwitnie, nęci zapachem - pierwszej letniej burzy. Oddech przyśpiesza unosi, faluje, oczy rzucają - płonące spojrzenie. Serce lgnie do tanga, w szalonym pragnieniu. Us...

napisał Tomasz Michał Jeka © Zdobne, rzeźbione, czarują kształtem, górują nad głowami, dumne ze swojej roli, jakby były koronowane. Nie zaznawszy łask audiencji, lud zwyczajny sobie klęczy. W ciemnej sali, gdzie światło ni...

napisał Tomasz Michał Jeka © W barwie rozpływają się refleksy, błędnych ogni - zatopione w czerwieni, znikają - gasnąc powolutku w odcieniu fioletu jakby w nim znalazły ukojenie. Endemicznej natury, stworzenia ulotne - rod...

napisał Tomasz Michał Jeka © wypaliło się życie śladem jak bruzda osiadło na przyszłości w ciężarze właściwym przekraczającym normę dopuszczalną - na jedno życie

napisał Tomasz Michał Jeka © Zapisane w najstarszym języku, jak słowa pramatki - w przedziwnej mieszaninie znaczeń, pochylają się nad kołyską. Coraz cięższą z każdym wiekiem, napięte sznury pracują - ciężko. Czy się...

napisał Tomasz Michał Jeka © W ampułce, zlepek skrzydlaty, lotnie - rozkłada ramiona, by spaść na dno piekła.