duch44

wysnuty z pragnień utajonych niezrealizowanych marzeń wyabstrahowany z rzeczywistości próbuje żyć jak człowiek wirtualne kłebowisko emocji na piaskowej wydmie nietrwały jak neutrino skupia się w atomy by z n...

napisał Tomasz Michał Jeka © Tak tu strasznie pusto dzisiaj, wiatr tylko przenosi głosy, a połonina ciągle jak kiedyś. Szelestem kartek zapisanych w pamiętniku, gdy pierwszy raz Ciebie czytałem, wracam dzisiaj do tamtych...

napisał Tomasz Michał Jeka © przecina noc trzepotem kartonowym odchodzi i znika w świetle potret trumienny we wnętrzu w punkcie zatracenia opcją strzykawki

napisał Tomasz Michał Jeka © Pierwszy, widok fali gdy rodzi się z majestatycznego piękna oceamu, wyraz porywającej siły. Która drzemie zdając się czekać na wyzwolenie, powołana do życia na chwilę jedną, porywa i unos...

napisał Tomasz Michał Jeka © Stoły lepią się od zdarzeń, opowiadanych tu stadami, jakby warstwa dziegciu - osiadła nalotem, bezsensownie przytaczanych - w oparach, groteskowych dramatów. A nad popielnicą snują s...

Inspirowany fragmentem powieści „Poczta na południe” Antoine de Saint-Exupéry'ego kazanie w Notre-Dame napisał Tomasz Michał Jeka © radość zamyka się w głoszeniu jak „tragarz portowy” czerpie ją ze swojej pracy gdy...

napisał Tomasz Michał Jeka © Wonią nieśpiesznie doganiają światła, co rozcina - półmrok wnętrza. Rzeżbione alegorycznym witrażem, zawisły w powietrzu - jakby się zastanawiały. Dymy bladożółte, pochylone nad kołyską. W śc...

napisał Tomasz Michał Jeka © Nieświadomie i powoli, przez godziny dnia - unikając zegara i spojrzenia w lustro. Uciekamy w magię życia by wypełnić czas, kolorami jesieni - na progu zimy. Malujemy kalendarze, wiosennymi o...

napisał Tomasz Michał Jeka © Ciemnym lochem - szczerzy zębiska, stawia mury z żelaznych rot. W środku roztaczając błogie ogrody wiecznych dostatnich pól. Strach ministrem jej od nadzwyczajnych - spraw. Rządzi, dzieląc...

Górowało nad miastem, majestatycznie naga skała – z pozoru zwyczajne miejsce, ściągające burze. Kiedyś dawno temu, ktoś postanowił by stało się miejsce przestrogi - żółte skały jakby ubarwione specjalnie, ułożone jak stos kości zn...

napisał Tomasz Michał Jeka przechodzi przez włókna dni jak przez palce odkrywam jego naturę zdumiony podobieństwem godzin pokrywa pyłem pozostawione ślady czas chwilą jedynie która zapisała się w kamieniu zdobywam nowe...

mijam własne myśli przelatują za oknami jak światła domów środkiem miasta gotowego do snu zamykam oczy jakbym chciał uciec w sen czterdzieści minut do wieczności końcowy przystanek głosi komunikat budzę się z leta...