Przejdź do treści

tęsknotą powiało

Pamięć
o późnej godzinie wiatr przywiał tęsknotę za domem rodzinnym daleko pozostawionym podmuch otworzył w sercu drzwi zaryglowane tęsknotą powiało za bieszczadzką krainą za przedwiośniem błotnistym rankiem dżdżystym za całą szarością tej krainy...
114 odsłon

Komentarze (1)

Zaloguj się, aby dodać komentarz.

Ewa Hulak 10 lat temu
przychodzi tęsknota a za nią smutek, trzeba drzwi otworzyć, otworzyć siebie
pozdrawiam
7 online · flora_pisze

Menu

Dodaj wiersz

Zaloguj się lub załóż konto, aby dodać wiersz.

Dodaj wiersz
Twoje konto
Shoutbox
0 online
Zaloguj sie aby pisac w shoutboxie