Jesienna nostalgia

I może nie zabije mnie kolejna porcja żalu i kofeiny ckliwy śmiech istotnie stanie się czymś żywym i przyjemnym nikotyna puści się z dymem jak dziwka może w ścianie wypadnie okno na świat ludzie przestaną nosić maski które kryją ich twarze i prawdę fałsz wymyje jesienny zimny deszcz i mokry świat będzie unosił się do góry parował odlecą smutki zwątpienia troski jak ptaki