Przejdź do treści

Chodź...!

Melancholia
Chodź! Przecież jest jasno Białogłowy księżyc z czarnymi oczami Skończył chmurną kąpiel Psy śpiewają piosenki w oddali Może w umysłu łańcuchach A może W Twoim pachnącym czerwonym słońcem Lesie. Chodź! Co z tego, że dla siebie nawzajem Zniknęliśmy na dobre W czarnym płaszczu życia? Odnaleźć się możemy Tak jak włóczęga Skonany znajduje Metropolię na skałach. Chodź! Chodź ze mną, tam gdzie plusk taboru Przyciąga piękności w kapeluszach ze słomy Tam gdzie las jest łaskawy A góry uprzejme Pójdźmy łamać suche gałęzie Do ognia.
77 odsłon

Komentarze (0)

Zaloguj się, aby dodać komentarz.

Brak komentarzy. Bądź pierwszy!

2 online

Menu

Dodaj wiersz

Zaloguj się lub załóż konto, aby dodać wiersz.

Dodaj wiersz
Twoje konto
Shoutbox
0 online
Zaloguj sie aby pisac w shoutboxie