Spotkali się na falach poezji, niczym białe gołębie powracające do gniazd. Z prostych słów tkali magiczne wiersze, szukając drogi. Byli rozbitkami, jak dwie gwiazdy wirujące w przestrzeni. Okruchami wszechświata wypełnionego nadzieją. Podążali ku przeznaczeniu, wiecznej tęsknocie, goniąc marzenia. Spotkali się w wierszach. Pomiędzy strofami powiedzieli sobie wszystko. Jesienią kiedy liście przybierają złote barwy