ukrywaj swój niepokój powiedział jej przyjaciel inaczej będziesz naga pośrodku obcych graczy niechcianą niepomyślną ironią na pastwisku a przytyk będzie złością jak kamień w bucie cisnąć nie pozwól żeby kłamstwo wygryzło przeznaczenie słoma wylezie z butów i będzie plotła brednie nie mając nic innego złym kołem się zatoczy by tylko dopiąć swego i napluć prosto w oczy odrzuć zepsuty owoc i gorycz w sobie ściśnij zmień ją we wrzący gejzer w skondensowane myśli przekształcaj w nowe perły swobodnie zwykłe słowa niech w żyzny kraj popłynie znów rzeka purpurowa gdy przyjdzie dzień rozstania i znajdzie ujście w morzu zostanie bukiet wspomnień z czerwonych liści klonu jak krew wypełni wodę powoli będzie płynąć przysłoni ciemne głosy pijawki wcześniej zginą