Piękny nad nami dziedziniec nieba I twoje włosy cóż więcej trzeba Zamyślić ciszę co pachnie Tobą Podziwiać myśli bo są ozdobą Ponawlekane na nić pragnienia Magiczne chwile tkliwe zdobienia Ust oraz dłoni Dyskretna sprośność wieczornej toni Aksjomatyczny falochron ud I dzikiej kaczki w sitowiu cud Kontemplowany drżącym językiem Pootulany namiętnym krzykiem Zachłanność która zawsze jest śliczna I tak zwyczajnie - metafizyczna.