W noc czerwcową wejdziemy nago w pożądania drżące obłoki. Słuchaj – świerszcze walca już grają, złote nuty kołyszą potoki. Twoja nagość, jak święte ikony. Klękam przed nią wtulony w Twe łono. Pachniesz bzem, jaśminem, ołtarzem, ciała nasze z miłości już płoną. Zatańczymy czerwcowy taniec Ty i ja w morzu płomieni. Gwiazdom w srebrze będzie za ciasno, księżyc w pełni się zarumieni. Noc czerwcową świetliki rozświetlą, zaglądając bezwstydnie w oczy. Nucąc cicho godową piosenkę w świetlikowe połączą się sploty. W noc czerwcową miłość zapłonie, nasze serca ulecą do nieba. Już się burza zbiera w obłokach jeszcze chwila, noc czerwcowa zaśpiewa. Palce zwinnie pobiegną po skórze, namiętności struny trącając. Podam akord Ty za nim podążysz. Aniołowie już gloria śpiewają. Andrzej Iwanowicz, czerwiec 2026r.