Zostałeś na mojej skórze, wiatr wpada przez okno, otula chłodem poranka, jakby chciał zastąpić cię. Poranek wolno przechodzi w dzień, myślę o tobie i nic nie mówię, wystarczy, że wiatr wszystko wie, pod naszym niebem chcę kochać wolno. Dzień się budzi, my jesteśmy, niekompletni, rozebrani, bezczasowi. Topniejemy jak lody w swoich dłoniach nie mówiąc nic.