... po zgiełku dnia... uciekam w zaciszne miejsce gdzie w ukochanych ramionach pocałunki pachną surfinii kwiatami gdzie wieczór w czarnoleskich drzew rozśpiewany jest ptasim radiem i tylko przed oczyma widać ćmy do rozpustnej przypadkowej balangi jak po zgiełku dnia o północy doba mija tak bardziej tulą się ciała do siebie i w blasku uśmięchniętgo księżyca uśmiechają w słowie 'kocham' aż zbudzi poranek w pocałunku słońca...