Magiczny ogród I

Mój ogródek jest bardzo malutki tutaj rozweselam moje smutki, piszę różne wiersze i rymowanki dla dzieci,żonki jak i kochanki. Śpi już na nim mój piesio Bejutek, myśląc o nim ogarnia mnie smutek, mieszka także wesoły krasnoludek śledzi jak w tej krainie żuje ludek. Co tam się dzieje i wyprawia, jakie stamtąd płyną złe wieści czasem aż w głowie się nie mieści. Jakieś swary,jakieś kłótnie głupie jeden drugiego powiesić chce na słupie. Są też na szczęście ludzie weseli, tacy co by się tylko śmieli, bo śmiech to zawsze jest na fali no a reszta to krasnoludka wali. Patrzy krasnoludek i myśli sobie, co do czarta na tej drodze robię? Wiem! Pójdę do emeryta ogródka tam gdzie na drzewem wisi budka, a pod drzewem,no śpi jak zwykle, przy stoliku z kuflem w dłoni w cieniu czereśni i jabłoni emeryt swoje krzesełko rozłożył, domyślacie się co on dzisiaj spożył Co za człowiek znowu siedząc drzemie, jak nic,zaraz spadnie on na ziemię, Jak myślałem tak się też to i stało, o ziemię mocno uderzyło jego ciało, bo to jego pani ze snu go zbudziła i nie powiem by była dla niego miła, Takie zdarzenie z emerytem widziałem i com widział Wam tu wszystko opisałem. Nieważne ile mamy za sobą już kalendarzy Piszmy o tym co nas cieszy i co razi! Tak Wam emeryt tylko dobrze radzi .