Wrześniowa iluzja

Stworzę posiadłość na zielonych pagórkach z cegły, z drewna chronionego przed wilgocią. Winorośl spleciona na krzywych półkach, przyniesie sok z niebieskich winogron do okien. W  ogrodzie, przechodząc w cienie pełne aromatów. Jednak jesień obfituje w czerwone owoce, rosnące na wilgotnym podłożu. Wino, ciemne z zewnątrz, będzie czuwać, aby ludzie pozostali honorowi i wierzący, by nie zanieczyści ich oddech powietrza w moim domu. Moje trawniki, ścieżki, kominek i pościel będą się strzec ich zdradliwego spojrzenia. Jednak w tej zielonej rezydencji nie będzie hałasu, mury nie staną się świadkiem żadnych głośnych orgii ani w dzień, ani w nocy. Jeśli ktoś przyjdzie pomedytować w cieniu drzew, ich serca, jak i moje, ożyją tylko w marzeniach.