Leży samotna miłość na drodze i tak cichutko rozmyśla sobie, kto mnie znajdzie i przygarnie, czy mi przyjdzie zginąć marnie. Tak leży smutna i podeptana czy przez nikogo jest nie chciana? Czy jak zeschłe liście na wietrze tylko czas na pył ją dzisiaj zetrze? Ludzie idąc mijają ja obojętnie a jej serce z żalu mało co nie pęknie, Tylko małe dziecko ja dojrzało ujęło w dłonie i się nad nim zlitowało. Powoli ujęło ja w małe rączki swoje O! Znalazłem dziś szczęście moje, i aby miłości było ciepło i miło do swojego serca mocno ją przytuliło.