kiedyś księżyc był dużo bliższy wystarczyło zarzucić sieć a byle chłystek mógł sięgnąć po srebrną tarczę pływy jątrzyły okrzepłą już skorupę masy nacierały na ostre klify rozbijały rozgniatały bezmyślnie zalewały ostatnie plaże z czasem związek nie był już tak napięty ta sama twarz oddalała się pocałunki były coraz zimniejsze głazy starte w pojedyncze ziarna osadziły się leniwie w luźnych relacjach tylko bogobojni szukali swojej skały bo na połów księżyca było już za późno