statek ma piękne żagle
tylko gdy wieje wiatr
ruchem powietrza nagle
widzisz cudowny świat

zbliżasz się bezszelestnie
sunąc lekko w słońcu
do wysp których pożądasz
nam zakazanych obojgu

jednak gdy wiatr przestaje
swoją moc sprawczą dawać
wszystko zamiera bezruchem
daleką jest wyprawa

piękno się gdzieś ulatania
ginie w słońca żarze
zostaje zwykła flauta
zanika bezmiar marzeń