Posąg rzeźbiony w nieśmiertelnej skale, Jedwab dotyku,słodycz spełnienia,- Piękno zaświatów wplecione na stałe W ziemską powłokę boskiego wyśnienia! Zaśpiew poranka,cisza pozmrocza- Melodia anielska w duszy człowieka,…
Cadavar
W serwisie od 2007
Dla innych jestem takim, jakim mnie widzą-ale nigdy nie widzą mnie takim,jakim jestem dla siebie samego.
Wśród warg twych pragnę zbłąkać swoją duszę, We włosy wplątać własnej piersi tchnienie...- Tą chęcią żłobię,niestrudzenie kruszę Lód twego serca-krzyż mój i najcięższe brzemię...
O Nadziejo! Ty występne ziarno! Padasz zeschłe w ziemię, gdzie szukać by darmo Choćby śladów cieniem spłoszonego życia- I Zwyciężasz! -Przyblekając Genesis w świetlne pędy kwiecia!
Poprzez jawy, poprzez sny Będę ciebie gonił i Pochwycę w ramy świtu Aż do szeptu bezzaniku! Wtedy skryję serce róży W szarej chwili co się dłuży Wonią krwi i męką skarg Wpośród zwilgłych twoich warg... Te wy…
Tak, jak miłość jest najdoskonalszą lekcją człowieczeństwa, tak człowieczeństwo jest najdoskonalszą lekcją miłości. Człowieczeństwo bowiem jest Miłością. Obojętność na tle okrucieństwa urasta do rangi wspaniałomyślności…
Jam jest tylko marnym prochem- Niczym, wobec woli gwiazd Powalony wiecznym grzechem Wśród upadłych żyję miast Tułam swoje zgniłe zwłoki Po tumanach pylnych dróg, A me chrome, nagie kroki Jęczą echem krwawych stóp…
Kiedyś upadnie gmach mego ciała, misterne rusztowanie kości runie z hukiem pod ciężarem własnego losu. Pewne dotąd filary nóg spękają i strzaskane zatryumfują nad dymiącą stertą gruzu... Na jedno tchnienie przed tym k…
Przez noce głuche i parne Drżałaś w moich objęciach, Drżałaś i wtedy, gdy marne Słowa ryliśmy w pamięciach! Słowa, co z czasem wietrzeją I w proch obracają swą moc, Te słowa, które z nadzieją Bezsilną szeptałem co…
Nie potrafię pisać wierszy, Pięknych słów w bukiety pleść, Lecz dla ciebie najpiękniejszy Bukiet uczuć pragnę nieść! W nim nadzieje me zroszone Srebrną kroplą gorzkich dni, Złotą wstęgą przepasane- Niech podarkiem…
Chciałbym ci napisać, jak bardzo tęsknota Za twym uśmiechem pali moje wnętrze, Jak coraz to śmielej wzbiera ochota, By uśmiech ten pocałunkiem przeistoczyć w tęczę…
Cisza twych ust lękliwie zamiera W pobrzasku szeptliwych warg... Ach! Jakże ta cisza doskwiera Memu sercu, pełnemu skarg... Szeptaj mi czułe zaklęcia, Omotaj potokiem słów- Serca drżącego pęknięcia Zacałuj słowami…
Publiczne komentarze autora
Autor nie ma jeszcze publicznych komentarzy.
O mnie
- W serwisie od
- 2007
- Ostatnia publikacja
- 18.01.2008
- Wyświetlenia utworów
- 556
- Reakcje na utwory
- 0