po nieprzespanej nocy tak gorzko smakują wspomnienia łez wsiąkających w piach nikt nie otrze tęsknota wolno wnika w brzask wokół tak cicho wyciągniętej dłoni nie zauważy nikt wyszeptanych słów nie usłyszy nikt ni…

zapomniałaś się na chwilę zaplątałaś drogi proste kolejne ze swoich marzeń odłożyłaś znów na półkę nie starczyło ci szczebelków by dosięgnąć tamtej gwiazdki został tylko smak słonawy nierozsądnych słodkich słów roz…

w zakłamanym żarze wielkich słów spopielały marzenia nadzieje zgasły gdy prawda wbiła się zrozumieniem obumarło wczoraj jutro zdrętwiałymi dłońmi nieporadnie wygrzebiesz z pogorzeliska naiwność swoją nieśmiertelną…

pomiędzy ukłuciami bólu zamieszkał czas zostałaś sama z niechcianą miłością co uwięziła niczym krzak dzikiej róży w plątaninie sprzecznych myśli gubisz sens na przyszłe dni jeszcze tylko nadziei nakruszysz n…

zanim się wyplączę ze wspomnień zawierzę nadziei i na odległość wzroku do ciebie pofrunę zbyt mało we mnie siły by zapomnieć uciszyć myśli co odbijają się bluźniąc między kolejno odliczanymi porankami…

czas nam umyka przez palce jak krople wody i obmywa nas z wszystkich marzeń z wszystkich złudzeń stajemy się niewzruszeni i chłodni jak posagi z martwymi zimnymi oczyma czekamy.... z ukrytą cicha nadzieją kamiennej twar…

tak chciałoby się głowę w poduszkę wtulić nocą nakryć ciszą odgrodzić od świata oddać na chwilę wyobraźni nie wstydzić się marzyć i płakać takiej nocy można wykrzyczeć najtajniejszą duszy tajemnicę nie bojąc się…

gdzie woda co mnie napoi gdzie chleb co nasyci mój głód gdzie źródła znaleźć gdzie młyna szukać co ziarno rozprószy na szczerość na szczęście na śmiech z cyklu "Tu i teraz"

wysokie silne opierają się wichurom dumnie podnosząc twarz po każdym policzku wiatru coraz wyżej czasem tylko płaczą cichym poszumem po każdej burzy piękniejsze silniejsze wciąż dumne tak bym chciała być sosną…