Wody mi daj Świecie Coś co ugasi pragnienie Szał ognisty rozpal we mnie, Który pochłonie mnie do reszty Chwile moje zabierz i przekuj je W coś wartościowego Coś co na stałe jak blizna Zostawiona przez ciebie Przyodzieje…

Odwieczna wojna w mej głowie niszczy i buduje Niezliczone plany jutra w kółko snuje Wczoraj jest moim jutrem, Które nigdy nie istniało Więc zobacz co da dziś, A odkryjesz źródło marzeń i planów.

Istnienia cud pojąć To nie lada sztuka Nikt nie wie nic, Ale i tak szuka Upór masz niezłomny, Ale i karkołomny Po co się trudzić Gdy odpowiedź puka Otwórz Mu drzwi I miej spokój ducha