Anioł czarny przyleciał Białym skrzydłem machnął swym W niwecz obrócił to co wiekami budowane Z trudem, poświęceniem Szanse odbudowy nikłe Poległo to co wiekami budowane Żal, smutek i rozpacz Stworzył machnięciem swy…

Gdy byłem sam, było mi smutno, Gdy poznałem ją, ziarno szczęścia zagościło w mym sercu, Gdy się zakochałem moje serce ogarneło niewyobrażalne szczęscie Lecz to już koniec... Uczucie odeszło... Smutek i żal...

Tak piękna, Tak czuła Lecz tylko prawdziwa Jak narkotyk działająca Raz skosztowana Smak pozostawia Piękny, czuły Miły, dobrotliwy