Gdy zamykam oczy na świat I otwieram na siebie Nie zawsze witam światy upragnione Z nocą przyszła pustka I strach Tak nagle zabrakło ciebie Śmierć niewyobrażalnie realna Przepełniony świat krzyczał I biegł dalej…

W karmazynie myśli toną Serce czuje rytm płochliwy Szarpiesz sznurem Poniewierasz Tuląc potem mydła słowem Kokon myśli nienazwanych W dance macabre z Erosem staje Kochać? Zabić? W balsam wtulić? Hej, lękliwe słowo Ciałem…

ja głodna podsycona zapachem wspólnych być trawię się chwilą z Tobą która nie nadeszła ja spragniona zasmakowawszy mydlanej kropli ciepła spalam się ogniem tęsknoty którego nie wznieciłeś ja naga ujrzawszy rąbek sukn…

Stale nieprzygotowana I nieodpowiednia Kiedyś schudnę Zrobię serię operacji I fryzurę Potem niech przyjdzie Gość wiecznie spóźniony Który zawsze przechodził boczną drogą Zapomniał adres Bądź o niego nie zapytał…