A jeśli chcesz to poszukaj w tym: 105. Przez wichry zapomnienia (19.02.2005 r.) Przez wichry zapomnienia idzie mały człowiek, I wielka łza rozpaczy spływa z jego powiek, I smutno jest mu bardzo, bo sam przez życie idzie, A końca swej podróży jak dotąd nie widział, I chciałby tylko jedno poznać uczucie, By ogrzać przy nim serce i dalej iść przez życie. On przez wiele dekad, Opierał się złym wiatrom, W wielkim świecie przepadł, Gdy mu wiary zbrakło. Przestał wierzyć w miłość, I od niej się oddalił, Zaczął budzić litość, Wśród wszystkich, co go znali. Do końca jednak zapomnieć nie umiał, I to go właśnie uratowało, Bo kiedy wreszcie miłość zrozumiał, Jego serce zajaśniało. I odtąd świeciło światłem miłości, I było światłem prawdziwym, Ludzie wokoło mu zazdrościli, A on im się tylko dziwił, Bo znalazł to swoje jedno uczucie, Ogrzał przy nim serce i dalej szedł przez życie. To jest pierwsza część:)

owszem skoro już dyskutujemy:) dawnych-nowych; zmienił-zdążył; umyka-łza; spaść-wiatr. jak mówiłem raz są w co drugim a raz co wers:)

Rymy są wszędzie droga Mystique np. serce-iskierce; miłość-było:) zwykły laik nie zauważy, że raz są co wers a raz przeplatane:)

bardziej trzask:) bo żeby to normalnie przeczytać trzeba połamać zęby) każda linijka jest o innym stanie uczuć. gdybyś tak tego nie pomieszał to można by twój utwór jakoś zinterpretować:)