poczucie samotności dezaprobaty do świata smutku rozpaczy brak zrozumienia odchodzę od ciała dryfując w głębi swych myśli marzeń niespełnionych oczekiwań istnieć zaledwie w aluzji bo ona pozostaje jedynie prawdziwa

komnaty pytań nadane ciągle słowa nadane niekrnąbrnie narastają w nas , w człowieku zrozumiane lub nie sensu doszukać się ciężko gdy bieda słów znów przeplata się z nędzą słowa rzucone ot tak czasem ranią jak…

zmęczeni juz duchem zmęczeni juz życiem cóż nam poczęło żyć na tym świecie czy sensu w tym szukać jakiegokolwiek gdy wschód wschodu goni ciągle gdy życie przemija, przechodzi nam przez palce życie toczy się w ciąg…