uczę się ciebie z mozołem lekcje to trudne raz tracę nadzieję raz wstaję zmierzwiony setką myśli i w zimnym poranku odzyskuję ją na nowo uczę się ciebie krnąbrnie opuszczam zajęcia nie zaglądam do książek…

nigdy bym nie pomyślał że twoje oczy będą mnie budzić czujne w ciemności nocy nigdy bym nie pomyślał że twoja dłoń nakrywać będzie do obiadu ten poszarzały stół w kącie pokoju że ten chłodny wschód pośrodku…