Światło! - o, zgasło.. Sami obcy! - a nie, to znajomi.. Gdzie ja... ? - w sumie to oczywiste.. Proszę? Jakie lustr.. aaa! - przecież nie jestem taki stary.. Dlaczego mnie tu przysłałeś? U Ciebie lepiej mi było..

I jadą zamknięci w metalowych skrzyniach, mijając się nawzajem z twarzami zastygniętymi w bezruchu, pędzą donikąd sami nie wiedząc po? dlaczego? lecz i tak gnają i gnać będą, bo siły najmniejszej nie mają..