Umrzeć - tak powinno być! Stało się jednak inaczej.
Jak feniks odrodziło się z popiołów żyje.
Powróciło więc! żyje wciąż , woła, krzyczy.
Samo wśród wielu - biedna, mała ptaszyna.
Napisany 2007.10.13
Jestem - a może nie ma mnie?
Jaka prawda - któż to wie?
Jestem tu - a może tam?
Wciąż tyle wątpliwości mam...
Gdzie jest miejsce moje?
Gdzie zgubiłam szczęście swoje?
Kto właściwą drogę wskaże?
Kto uczucie mi okaże?…