Uranos

U

Uranos / 19 lat temu

Ruina bytu

Wszystko się wali na głowę, na szyje, na ręce a ja nie wiem czy mam się śmiać czy płakać ja mam ... nic mi się nie chce Kto wrogiem? Kto przyjacielem? w sercu rozgniecionym w duszy totalitarnej...

0 0

0

U

Uranos / 19 lat temu

Tylko wiatr

Tylko wiatr zasówa mi przemijanie na oczy za późno na chropowatą łzę czy krzyk zbuntowany ... zamilknij siło demoniczna Tylko wiatr roznosi skrzydlate wspomnienia nad życie przy którym stado sę...

0 0

0

U

Uranos / 19 lat temu

Przygnębienie

Strach, płacz, nizinna mgła krzyk, wycierpiany tykający oddech Bez celu, bez wiary ... wciąż tracąc i tracąc i trwając we smętnych odgłosach pezjaży Jak żyć? Dlaczego? Skrwawone niebytem. Utopią...

0 0

0

U

Uranos / 19 lat temu

Wyścig szczurów

Ten bój, ten Gnój Do przodu! - po trupach przeskoczyć wszystko i wszystkich przeskoczyć wartości krztusić się ... eght-eght-eght-eght-eght-eght-eght-eght-eght krzywić /\/\/\/\/!!! krwawić, ojooo...

0 0

0

U

Uranos / 19 lat temu

Katachreza

Jak dobrze myśleć czasem nielogicznie w tym ryku kos gdy ząb czasu gdy parking odchłani gdy ślina granic Lampa folii Piekło szuflad Kontakty potargań Płótno stawów Cisz nóż rozłoża Krew ......

0 0

0

U

Uranos / 19 lat temu

Czarna krew

Spływa potrząsonym orzechem zgorszenia Nienawidzi! Niszczy oczyszczenia, wyżera ciepło Pachnie obskurnym popchnięciem ś m i e r c i c z a r n a magma niechcianych WySkokóW zasmuceń tonących na...

0 0

0

U

Uranos / 19 lat temu

Samotność

Gdzież się plątają twarze przeróżne w chmurach? ... się - różne gdzież? plątają ... t w a r z e!? S a m o t n o ś ć ... ość ... Samo życie ... twarze w chmurach prze-różne ,,, gdzież? samotnoś...

0 0

0

U

Uranos / 19 lat temu

Spotkanie w Domu Literatury w Warszawie

Już dwa razy tam byłem Wcześniej Tuwim Teraz Szymborska Poezja świetna lecz oprawa, nie budzi refleksji przez śmiech staje się gorzka Poezja świetna nie godna złych interpretacji niezrozu...

0 0

0

U

Uranos / 19 lat temu

Dzień

Dzień w którym całe życie nad szufladą mi błysneło nad skarbnicą liter ułożonych, policzonych przez drewno Okno tak otwarte Cóż powietrze ma do powiedzenia? Cóż ten pusty eksponat robi w koryta...

0 0

0