Zawsze czułam w sobie misję jakiejś resocjalizacji, odbudowy świata. Teraz jak się zastanawiam dochodzę do snobistycznych wniosków, że od dziecka moje plany na przyszłość zawsze były takie poważne,  takie mądre. Nie chciała…

Pamiętam,  że od samego początku nie chcialam tam iść. I to nie było przeczucie, może bardziej lenistwo? Może fakt pierwszego wolnego weekendu, który mi się należał od dłuższego czasu? Powieki, które się budzą między drugim śnia…