Nie ma życia
Nie ma świata
W którym radość móc odczuwać
przez długie, długie lata
Nie ma monotonii
bo to nie nasz świat
Nie ma i spokoju
spokój zatrał czas
Cóż mamy więc robić
powiedz Boże mi
Cóż mamy pamiętać…
i choć tak mało czasu zostało
i choć tyle miłości już uleciało
nadal wierzyć w nią chcę
i kochać...
i kochać...
tak pięknie...
choć tak ulotnie
przez chwilę
krótką chwilę...
chłonąć chcę całe ciepło z nas
każdą…