Ku refleksji: Grafoman ma silnie rozwinięte ego i nie dopuszcza do siebie krytyki. Więcej, każdą – nawet drobną – uwagę postrzega jak zamach stanu. Swoimi płodami się zachwyca, uważając je za wytwór godny jedynie pochwał i powszechnego aplauzu. To kolejny wyróżnik: przemożna potrzeba aprobaty publiczności. Grafoman aprobaty łaknie, a czasami ją wręcz wymusza. Latarnia Morska 4 (8) 2007 / 1 (9) 2008 Popularne rozumienie pojęcia „grafomania” sugeruje przede wszystkim niedostatek talentu wobec zawyżonych literackich ambicji, czyli nieudolność. Ale żeby z pisarza słabego stać się prawdziwym grafomanem, potrzebny jest jeszcze niezbędny ładunek miłości własnej. Nie wystarczy tworzyć sobie choćby najbardziej kiczowato, ale z potrzeby serca i do szuflady. „Kobieta, która pisze do swego kochanka cztery listy w ciągu dnia, nie jest grafomanką, lecz zakochaną kobietą. Ale mój przyjaciel, który sporządza fotokopie swej miłosnej korespondencji, żeby móc ją opublikować, jest grafomanem” – objaśniał Milan Kundera w „Księdze śmiechu i zapomnienia”. „Piszący bez talentu, a mający duże wyobrażenie o sobie” – podobnie bezlitośnie opisuje grafomana słownik „Pisownia prawidłowa i wyrazy obce” z 1933 r. Aby zbliżyć się zatem do tej definicji, należy pisać hurtowo, bezkrytycznie i najlepiej bez wysiłku (wśród zawodowców krąży opinia, że grafomania zaczyna się wtedy, kiedy pisanie sprawia nam przyjemność, przy tworzeniu wartościowej literatury należy się bowiem nasapać). Autorzy nieskromni, Polityka

Autorka robi wprawkę do reklamy sieciówki z hamburgerami? Wstęp kupią, ale końcówka popada w histerię, a to by mogło przyprawić klientów o niestrawność.

Tym razem za dużo patetycznego nadęcia, by było co wycinać. Te wszystkie żyły, krzyki, dusze,skrzydła,pustki,nadzieje itp. wciągnęły tekst w rewiry histerycznie infantylne.

kaja, jasne- żyję w ciemnej, smutnej jaskini, nikt mnie nie kocha, nikt mnie nie lubi, dlatego na złość światu posiadłam podstawową wiedzę o języku i poetyce, i w zemście za me nędzne życie nękam radosnych grafomanów. Rozszyfrowałaś mnie. Ps. Serio jesteś z Łodzi, należysz może do grupy Henia Zasławskiego?

bellaona, ty wiesz, co oznacza to przysłowie, prawda? Bo ja akurat nikomu minusów nie stawiam, a i chrześcijaństwo jest mi dalekie...

Ale jak bardzo jesteś zdesperowana, bo widzę,że rzeczywiście dość intensywnie przebiega u ciebie etap człowieka pierwotnego, ale nie wiem, jak bardzo jest źle, bo zdarzały się ponoć przypadki wyskakiwania przez okno? Póki co, liczę jednak,że wejdziesz w kolejny etap godzenia się ze zmianą. Wiesz, to przebiega tak stereotypowo, że aż nudno, ale przerabiałam to jako nastolatka po stronie przeżywającego ( o, jak ja się nakłóciłam, naobrażałam, ile szat się narozdzierałam hehehe), a potem wielokrotnie ze strony burzącego ciepły grajdołek, więc spoko- nie biorę do siebie twojej panemocjonalnej reakcji.

Jeśli sytuacja rozwinie się standardowo przez etap dziecięctwa przejdzie ekspresowo potem tylko żałoba i akceptacja psu na budę wybujała narracja

jesienią... ludzie włażą do siebie na mokrych butach- oooo i to jest jakieś i o czymś. Tylko list musi być niestety do.

Taa... Jak ktoś bierze się za pisanie to powinien przeprosić tworzywo, którym się posługuje za to,że je ma w d...,znaczy w głębokim poważaniu, a nie oczekiwać, iż język się z łaski swojej dostosuje do porywów serca i łez bólu autora. Odrobina pokory czasem odróżnia wierszokletę od grafomana, a ignoranta od amatora. I jasne: jak ktoś wie, co robi i robi to dobrze to automatycznie wszystko, co robi jest pozbawione sensu... Władza w ręce niepiśmiennych! Analfabeci na doktoraty! Ps.Świadomie przyłączasz się do me to, czy to tylko bolesna reakcja na zmianę?

Morał powszechnie znany: boi się człowiek zmiany, buntem człowieka pierwotnego to się nazywa, kiedy boleśnie szlachta rewolucję przeżywa

Niezręczności językowe, nadęte metafory, patos. Tekst nie jest dobry.

Rym nie posłużył.