zapomniałem dla ciebie wiersz piękny był niewinie-naiwny jak zimowy sad tak bardzo chciałbym cofnąć czas

skończenie cielesna bogini z supermarketu Láilá młoda wiosny westchnieniem świadomość że przeżyłbym z tobą wspaniałą tragedię która brata przeciw bratu zwróci córę z matką skłóci nie pozwala patrzeć ci w oczy wciągam…

po części we mnie tak głęboko że nie mogę dotknąć zajmujesz cały czas uwierasz osierocając przestrzeń

jeśli spotkamy się po raz drugi to sztuką będzie się rozstać nie będzie do trzech razy sztuka a do potęgi entej :*

pukaj zwłaszcza gdy otwarte kopnij gdy nie otwierają wyjdź oknem a będzie ci dane słodka chała i pączki nadziane

kiedy mnie dotykasz kiedy mnie dotykasz odchodzę zaraz potem wracam z braku kontaktu w ciemności znajduję o wiele mocniej całuję i czuję całą pomimo ubrania nie chodzi mi przy tym z braku kontaktu w ciemn…

najwięcej jesteś kiedy cię nie ma gdziekolwiek spojrzę widzę puchy jasne i szklane grochy zamknięte w puchu jasnym śmiech i kilka łez i znowu śmiech o szarych oczach

Czas się zatrzymał obrócił i pobiegł tyłem do przodu ze śmiechem potyka co kilka się kroków

gdybym miał piękne mlode ciała kobiet z chęcia dokonał bym sekcji zdjęciowej używając dużego formatu kadru 6na9 a widok byłby oszałamiający

- Malario!- dobiegł mnie krzyk pełen radości udawanego zniecierpliwienia - Wracaj do taty! – chcąc nie chcąc odwróciłem głowę niemłoda już kobieta w burce koloru czerwonego darła się na pobliskie drzewo…

kiedy ustanę bliski upadku przywołam cię w myślach dalej pójdę snem zobaczę twój uśmiech blady jak słońce we mgle ze złotem księżyca zmieszamy się i odpłyniemy

nie pojadę do ciebie nad morze choć cię lubię bardziej niż jego nie pojadę bo mu nie pomożesz memu ego stać się mtwym kolegą nie pojadę pójdę boso zbożem na kalekie moje gołoborze w całej wsi i w powiecie być może nie m…