Stań u progu wiary. Dziecko stoi u progu, składa ręce w darze. Schody długie. U szczytu będąc - na dnie. Wyciąga ręce krzykliwie, cicho Spokojem nie zagłuszając wiary.

Maluj usta Maluj usta do czerwieni niech się zabłyszczą ponownie, w czerwieni każdym odcieniem purpury i jesieni. Długim pędzlem zamaszyście , maluj nie żałuj farby. Rudego lisa. Nie żałuj. Na w pół otwarte…

Jak dojrzewa się w Słońcu? Bardzo pięknie. Najpierw promienie łaskoczą , Promienie głaszczą. Troszkę szczypie. Odrobinę artystycznie. Trochę bólu. Jest zabawa. I jest życie. Nagle piecze blaska, rzaży. Co dotknie…

Gwiazdo , co mi powiesz Księżycu jak się czujesz. Słoneczko, kiedy wrócisz. Wiem. Dobrze wiem . Że dosyć biedy ma dzień. Ale ten jeden raz -pogódźcie się. I zatoczcie jasny krąg.

Już nie raz niemoc wydarła mnie z ramion by iść dalej nie raz się zatrzymałam by umrzeć człowiek się zatrzymał i nic go nie powstrzyma w tym bezuruchomieniu jakaś siła nieludzka u samych podstaw trzyma ; nie daje wyrwa…

Gdzie diabeł mówi dobranoc, a ja mu każę usiąść niech zapełni fotele te puste gdzie już diabła prosisz by usiadł by z tobą porozmawiał w samotności.

Skłamałeś delikatnie i cicho Skłamałeś tak głośno żeby nie powiedzieć nikomu. Wyszeptałeś do ucha - by nie słyszał nikt.

Płonie. Wszystko płonie. Ja nic nie widzę Czemu ja tu nic nie dostrzegam? Bezimienna Ziemio? Czemu Tak godzisz imieniem.

Kocham, za to co dałeś, piękno kolorów jesiennych, drzew morze ciemne wzburzone niebo granatowe.

Chciałam wam , podziękować za to żeście byli ale nie przyszli bo zawsze wstyd do takiego przychodzić - co prosi . Dziękuję tym którzy przyszli. Tu i teraz. Gdy nie mogłam po prostu sobie z tym poradzić…