,..

no cóż sama sobie podcinasz pani Interlokutorko

nie czuję znaczenia dnia..zapadam w barwne zaułki codzienności..od światła do półmroku...w przebłyskach zmagam się z tłem..po stokroć wolę urwiska...skał pociemniałych wilgotnym mchem...skóry słoniowej odcień gdzieś pryska kamienne dusze otula cień...mam prawo pomylić światy...od niechcenia wypalać tlen...to Twoja poezja

to może ja się pokuszę, rymy częstochowskie napisz jako esej lub prozę poetycką bez tych absurdalnych rymów :)

a Ty nadal ...błądzisz, pozdrawiam :)

o tak zamykam na pewno