Na miarę bezmiaru od czary do czaru skraj lasu na ostrowiu Ona mu bieży do rąk jak upojna jest noc gdy księżyc łagodny Czar spada mu na oczy jak obłąkany sen ona spod ręki mu spływa Wzdłóż karku kroplą…

Krótki wiersz Wiesz Nie mówi nic Cicho Zbytecznych łez Też Nie odpycha Ma za pamięć Chęć Oddać ci Wszystko Zapomniał tylko że Nie oddycha