Na miarę bezmiaru
od czary do czaru
skraj lasu na ostrowiu
Ona mu bieży do rąk
jak upojna jest noc
gdy księżyc łagodny
Czar spada mu na oczy
jak obłąkany sen
ona spod ręki mu spływa
Wzdłóż karku kroplą…
jestem dariamam sentyment do spijania z nieba rozlanego mlekanoccoraz częściej mruży oczyregularnie oddychają ludziemoja głowa jest za małaironiczni mówią, że jestem normalnaa Ty ciągle nie wiesz