Wstyd mi Za niemoc i bezradność Wobec niesłabnącego Osamotnienia Milcząc stoję w kolejce Po samozapadnięcie się Pod ziemię
minawi
W serwisie od 2006
Iławianka / Poznanianka
i zupełnie nienadzwyczajnie siedzę sobie na skraju zaparowanej szyby palcem pomagam kolejnej kropli dotknąć kałuży oleju z setnego tłoczenia po niedojedzonej pastwie feralnego losu
smakować łzy to jak chwytać duszę za gardło dusić ją za krtań trzymać długo tak by zdradziła sekret swej nieśmiertelności
W chmury! Jak w deseń horyzontu skaczę z najwyższego piętra świadomości, bujam w obłokach w kolorze wina i myślę, myślę o Tobie. W chmury! Jak w sferę wyobraźni lecę opleciona szarfą namiętności, Huśtam się…
Wyszłam na ten szalony dziedziniec Gdzie kolory tęczy zlewały się w jedność Z góry patrzył na mnie Król, w gronostajach jak przystało I tylko berło zdradzało Jego sędziwość, powagę bycia Cóż jako dworzanin mogę poczyni…
Znów mam marzenia Od kiedy przymknęłam oko Na wewnętrzne multiwersum Szklana rzeczywistość Jest tak nieprawdziwa Widzę więcej wyraźniej Już mnie nie przeraża Membrana snów napięta Bo w głowi…
jeszcze nie wiem w jakim odcieniu szarości nadejdziesz jakby scalony ze świtem światu zaprzedany nieświadomy po omacku znajdziesz się w moich wyobrażeniach nawet nie poraża mnie myśl że usiądziesz w półmroku jakby zro…
bezsilność niestępione lęki o ułamek sekundy za nisko dźwięczą w tle bezsennego dnia skorzystam z waszego szczęścia i wezmę w nawias uśmiech który co noc każe mi konstruować zemstę jutra nad dzisiaj nad wczor…
gdzieś właśnie powstaje wiersz idealny jak w oku cyklonu spokój w nim i równowaga o krok od przełęczy ze słów zaklęty w formę co niesie go i wzmaga strukturę głębi a poeta przy świecy o zapachu mięty w czar…
Wolność Smakuje najcudowniej W powiewie wiatru co przynosi zapach Zaspokojenia W dotyku ciepłego deszczu co zabija Samotność W strumienia nurcie wartkim co daje Chwilę zapomnienia W gwiazd blasku co…
Ku chwale nocy! Póki jeszcze trwa... Póki jeszcze Księżyc nieskazany na pożarcie Bezgłośne godziny pędzą Jak oszalałe w amoku By dopełnić swój czas Stukając lekko we wrota Nieuświadomionego dnia
Nie umiem pisać wierszy Nie potrafię ich czytać Nie mam odwagi odczuwać Nie umiem nic powiedzieć W czapeczce błazna W nowych szatach króla Siedzę i dumam I nie rozumiem Jak to się dzieje Co jest tego przyczyną…
Publiczne komentarze autora
Autor nie ma jeszcze publicznych komentarzy.
O mnie
- W serwisie od
- 2006
- Ostatnia publikacja
- 11.12.2006
- Wyświetlenia utworów
- 944
- Reakcje na utwory
- 0