fontanny!!! dzieci wypełzły ze swych ciemnych komórek... rozbłysły w radości :)))

tyle w mieście fruwania śpiewów, tańców, dreptania śmierci nie widać. śmierć jest zawstydzona. ukrywa się, bo nie potrafi latać! niebo dlań niedostępne i szczyty drzew, i woń kwiatów... nawet mchy, i wodne tonie... a…

Jadę rowerem wzdłuż Odry. Zbliża się zachód. Czerwone słońce odbija się w rzece. Jest po burzy. Mgła ściele się po łąkach. Słychać pieśń ptaków. Mija mnie ojciec z dziewczynką na rolkach. Dziewczynka mówi "dzień dobry"…

cały w zapachu bzów i pierwszej skoszonej trawy w twoim zapachu mój kochany

sam sobie plusem minusem zerem w nieskończoności skończony

spojrzenia uśmiechy wiosenny spacer w mieście nieznajomi znajomi bez słów tylko kontury domów wiedzą

dwie kształtne chmurki drapowane materie słońcem i bielą przełamane resztki szarości dotknięte rąbkami w błękicie chwilę są razem po czym się rozstają wietrzne

patrzyłam oczami dziecka teraz wkradł się do nich świat świat pełen brudu do każdej drobinki koloru przywarł cień kiedyś w samo południe świat pełen był czystych barw oczami dziecka patrzyłam jaki piękny jest świat…

w ludzkich maskach z protezami rąk nóg głucho dudniącym sercem - maszyną zasłonięte usta cisza przed egzekucją

róże podlewam głaszczę koty śmieję się z dziećmi patrzę w niebo tam, na błękitnych piernatach ze złotymi iskrami figlujesz Ty życiodajny nawet nocą, gdy ściemniasz rozpryskują się srebrne klejnoty byśmy mogli zob…

a w niej przestrzeń, i jeszcze jedna przestrzeń, przestrzeń, przestrzeń, przestrzeń... nie tylko z lotu ptaka stanęłam przed lustrem ze skrzydłami

i innych ty-ków myślą, że nie przeżyjemy bez nich prawda jest jedna oni martwi są bez nas a my? rośniemy wolno, uparcie, jak drzewa zniewoleni niebem gdy ziemia i woda już nam nie starczą i nie będą tarczą w suku…