iskrę chce obudzić płonna ta nadzieja ubogiego duchem ogarnęła ciemność

właśnie uciekło mi życie teraz pozostał tylko on z martwymi już słowami i ja z bardzo głupią miną

kiedy pojawia się nie potrzebujesz definicji najczęściej jej jednak nie ma więc jesteś zdezorientowany i mówisz mówisz, mówisz, mówisz, mówisz... ale co to ma wspólnego z poezją?

rzadko się zdarza i zdarza się, że autor sam jest nim zaskoczony bo nie widzi korelacji z sobą ale korelacja jest z Osobą

a wiersz - uśmiechem poetki albo łzą... i oddechem miłością i jestestwem

i jeszcze jedna kreska i właśnie tym 'jeszcze' wszystko można zepsuć

jabłkiem i twoją skórą, pszeniczny chłopcze grzechem, ziarnem, siewem wzrostem - jak Bóg da

kłócą się kłócą się kłócą się kłócą młócą się młócą się młócą się młócą jak zasadzisz siebie po którejś ze stron to nigdy i nigdzie nie wzrośniesz

kropli o szyby tupie na parapetach pluska się w kałużach prawie nie słychać go jeziorami i morzami milknie w oceanie... harmonia lekkiego rytmu nie mówi koi

wartość ma wagę chociaż taka ulotna... szale na lewo bądź prawo często są nawet w szale by wyrównać, byle wyrównać... wartość ma wartość kiedy osiąga doskonałą równowagę

wodorem ani tlenem bez syntezy nie pokonam pragnienia uciekają, uciekają wszechświaty...

wprawdzie pięknie wydłuża wszystkie cienie ale potem pokotem kładzie je wszystkie na ziemi... i zostawia... samotne... ściśnięte i zczernione aż do granic absurdu rano pozwala powstać (na krótko) w zenicie wszystk…