noemitka

spijam zapach szczęścia z twoich dłoni nie odchodź poczekaj dam ci jeszcze małą łzę byś o mnie nie zapomniał

zakochany wielbłąd przechodzi przez ucho igielne szczęśliwy plotkuje z aniołami a ja? z kufrem wspomnień grzechami jak kamienie nie przecisnę się wracam trzeba trochę schudnąć

niebieskie ptaki malowane miłością motyle skrzydlate marzenia i ważki z bagażem wspomnień nie boją się życia ja bym się z nimi zamieniła by spełnić to co niemożliwe może kiedyś...

wczorajszy wiersz o miłości wciśniety w kąt dzisiaj nabiera blasku oddycha rozpycha się próbuje zagarnąć niebo wpada między codzienną szarość i czeka na kogoś kto wskaże mu drogę do serca

puste ściany dom bez drzwi z wielkim oknem na miłość serce w skrzypiącym fotelu ceruje stare dobre czasy w kącie okruchy marzeń patrz wyrastają im skrzydła odlatują serce znowu się uśmiecha

dużo szczęścia we mnie rano przeglądam się w rosie wtulonej w ramiona trawy w południe zniżam niebo by w nim się obejrzeć czekam na wieczór by uśpić samotność wtedy lustrem staje się twoja łza

garść szczęścia i modlitwa na ciepłej dłoni koją smutek wniebowzięta miłość spada deszczem obrażona wiara nie chce zakwitnąć dlaczego? zimny potok słów za wiersze w porę i nie w porę przepraszam

puste ulice samotność skulona za rogiem marzy o gwiazdach noc kradnie oddech życia tylko tęsknota hula szarpiąc cierpliwie struny harfy tak rodzi się muzyka i miłość wychodzi z cienia chowam ją na potem

miłość jak kwiat otulony wiatrem zakwita tylko w snach dobranoc

przerwałam ostatnią nitkę samotności już nie jestem marionetką na usługach tęsknot i niespełnionych marzeń oddycham życiem zapajeczyniona miłość rozkwita

niemy film o życiu tęsknota na liściu pragnień cień wiary wzdychający o cud białe dłonie w zatłoczonej kolejce po szczęście miłość

na skrzydłach motyla ponad tobą lecę maluję kolorami nieba ukryte pragnienia przysiadam na chwilę w samotni serca by odpocząć przede mną jeszcze długa droga