mój dom na wzgórzu piaszczystej drogi gdzie czas wędruje w nieskończoność ślady ostygłe nocnego wędrowca zaproszę do siebie kamień porzucony do kamienia zbiorę odnajdę promień wiary zgubiony w upiorów grom…

cisza nagle zjawia się deszcz krople zbiegają po schodach chmur pod drzewem niczyj człowiek woda wypłakuje mu łzy z liści spada kropla w niej topi się owad tu też nikt nie słyszy wołania o pomoc...