dach błękitnego nieba przecięty wstęgą lotu ptaka rozpościera swoją głębię od rękawów ramion koszuli do fontanny kropli opadających z pluskiem w życie świadomej rozkoszy
peter camezind
W serwisie od 2006
Ciepły dotyk, drżenie Pot i ranienie Zapach w odór Zapomnienie Miłosne uniesienie Ostrze bólu i błogości Strachu i podłości Cichy pokoik urojeń Cudownych ukojeń Szpital szczęśliwych Dobrze zasłanych Łóżek.
Śpisz, czuwasz, myślisz o mnie Jestem poza bramą raju Jesteś przy mnie Jak to się stało? Nie prosiliśmy losu?
Chciejność życia Wymaga filtru Idealnego frazesu Po co? By naszych żądz nie wysyłać w rakiecie Do nieba Ciekawe.
W równych ruchach defloracji Tej przeklętej demonkracji Te miłości się uprawia Krzywo rosną Cierpią Często Gdy nerwicą wyważane Omdlewają Niespodzianie
Wszystkie książki są pełne Nienasyconych podróżników Przybitych do pokładu Szybko wietrzejącej opowieści Malowanej atramentem słowa Łączącego przestrzeń wymiarów Z ruchem czasu „... i pójdzie człowiek do…
Siedzimy w wagonie bezpiecznie Bóg zamówiony Zmiłowanie co stacja Jego opieka niczym szara chmura Strach o wielką nadzieję Nad głowami podróżnych Siostra żegna Kraków ... Przestrzega mnie znakiem krzyża Ból gł…
Balansowanie pomiędzy skrajnościami Przebiega dokładnie tam Gdzie jaźń pozostawiona sobie Uczy się oddychać Korzystając z gąszczu pamięci I płuc neuronalnych pajęczyn Doświadcza Rozkuwa tożsamość Transformuje sw…
Publiczne komentarze autora
Autor nie ma jeszcze publicznych komentarzy.