a bo też człowiek sam sobie psowa żadne tam takie mądre myślenie wypowie szybciej niż myśli słowa i mu zostanie ino biadolenie

i cóż że kartę przewrócim de novo jakie to zmiany i losu podarki że niby data i takie tam owo ot próżne nadzieje czekanie przymiarki

a my po staremu zawijamy słowa czemu ach czemu no nic od nowa a ino tylko to co już było no choćby chwilką nowe się zdarzyło

ot płyną słowa bezwładnie rzucone byle ot tak a miały być mądre i ładne no kurna dlaczego na wspak

zebrały się autorytety do kupy i orzekły niestety do dupy choć prawa im dawam żadne i tak się wypowiedzą nieładnie popiszą swą wiedzą a ino tylko wszystkiego tyla co kot napłakał grzechu nie warta chwila coś ktoś na…

że niby wszystko wiadomo na nie i na temat że niby jasne de domo a jednak dylemat

a mnie się marzą zaprzeszłe widoki spokój z nich spływał i obiecanie cóż przyszły burze złego obłoki nic się na nowo już nie odstanie jeno ten obraz nie byle jaki coś w nim na zawsze zaklęte zostanie choć o…

i znów się wchodzi w nowy czas że niby szans bez liku mozliwości nadzieja kwitnie w każdym z nas by po tem po staremu móc się złościć

a znajdując nie zgubione mieszam się niezmiernie uzupełnił ktoś był stronę dziwneć niepomiernie ale cóż mi to to lata jakie jest tu branie taki naród jak oświata to odwieczny taniec wieszcze dawno już pomarli wiedząc…

w lustrze się waszych przeglądam oczu widok nieostry i jakiś taki że niby jasny widoczny też w nocy lecz taki sobie no prosto nijaki

zbryliły mi się teksty różniste biegają jak insekty wszędobylskie ja zaś je mieszam zapamiętale ośmieszam się wytrwale

całymi dniami się nudzę przelewam z pustego w próżne czasami się w sobie wzbudzę myśli nachodzą mnie różne efekty zaś przyjdą niechybnie jeno trza na to czasu dobrze że jesteś przy mnie choć trochę z tym ambarasu